Yunus’un Diliyle Dua
Ben bir garip çoban idim,
Aşkın ateşiyle yan idim.
Malda mülkte aradım, bulmadım,
Irmakta, suda, tuzda sınandım.
Aşk bana öğretildi,
Sabırla terbiye edildi.
Ağa dedim, ana dedim,
Sonra hepsi “O” dedim.
Kızılırmak şahidimdir,
Kaval zikrimdir,
Her nefesim bir duadır,
“La ilaha illallah” nidâmdır.
Son Söz – Aşkın Mührü
Ve halk dedi ki:
“Âşık çobanın hikâyesi bitti sanmayın.
Her gönülde yeniden başlar.
Kızılırmak akmaya,
insanlar sevmeye devam ettikçe,
bu destan yaşayacaktır.”
Sular bir kez daha parladı.
Gökyüzünde iki turna süzüldü.
Ve ırmak, sanki kendi diliyle mırıldandı:
“Ben şahidim,
Bu aşk Allah’a ulaştı.”
