Ne ki ömür, sanki bir gün bazen ansızın gelir, birkaç saniye. Yıllar bitmiş hayat sona gelmiş. El tutmaz ayak yürümez olmuş. Gözlerde fer, ayakta kalmamış derman
Hani var ya güç verip derman oldukların. Hep gülücük dağıttıkların. Sanki yok iken senden güçlü kimse. Şimdi suspus, bulutlu bir gökyüzü gibi.
Sanki sen yoksun yanlarında bir gücün de yok. Yıllar önceki varlığın gücün yok ki. Bicaresin sen artık. Kimi zaman anılır, kimi zaman bir köşede unutulursun.
Boşuna çırpınma ey nefis sahibi, hayat bu işte şair ne güzel demiş. Yaş otuz beş ömrün yarısı. Gerisi çile, alillik, sanma ki dolu bomboş ömür.
Anadan doğup geldin üryan. Giydin bir beyaz cilbap yoktu ki gücün sende sevildin okşadı, gücün yoksa bile güçlü idin. Şimdi ekşimiş hamura döndün. Ne derman ne takat kaldı
Neler getirmedin ki yalan oldu. Kazandıklarını talan oldu. Elden almıştın elin oldu. Kimi paylaştı kimi pay etmeden kavga oldu. Hep suçlu sen oldun duy ey insan.
Evladım diye sevdin. Canına can, kanına kan verdin. Can dedin canan dedin. Kalmadı tadın ekşimiş meyveye döndün.
Nice baharlar geldi geçti, yazın kışa döndü. Belki bir dayanağın oldu bir değnek. Ne tutunacak dalın, ne ayaklarında kalmadı dermanın. Nasıl geçti bilmedin. Sanki oyun eğlence
Ana rahminden bir cenin olarak başlayıp mezara kadar pesinde dolaşan bir ecel. Her ne kadar peşinde olsan da emel her geçen gün yokladı seni ecel.
Sanki soba gelmeyen ömür. Bitmeyen yıllar sonu gelip çattığında ayak ta derman yok. Bitmiş ağızın tadı yormuş seni yıllar.
Sevdiklerin bile yanından uzak, bozulmuş bağ misali, birkaç çeşit çeşit, solmuş yapraklar kalmamış takat bitmiş güç. Şimdi sen bilmez sen uzağı göremez olmuşsun ne yar kalmış ne yaren.
Sanki esmiş sam yeli solmuşsun baharın bitip kışa dönüşü gibi. Bükülmüş belin solmuş yanakların. Bir ömür bir saniye bir bahar bir yaz bir güz gibi, ağaçtan düşen son yaprak.
Ne mevsim kaldı ne günler bitti birer birer saymaya ne gerek ne çabuk geçti yıllar. Bir mevsim gibi kışın içinde baharı görmeden döküldü yanaklarda inci tanesi yaşlar.
Ne yar nede yaren var mı şimdi bir defa arayan. Sende sensizlik, sende kimsesizlik. Sanki seher yeli gibi bir fısıltı içinde, duyan yok ki senden gayri. Yıllar ne çabuk geçti deme ömür bu, ibre son hayat belirtileri katı. Ağırlaşmış vücut. Yıllar ne çabuk gelip geçti işte ömür yıllar bitti. Sanki yolun sonu demek bu olsa gerek. Sağlıcakla esen kalın.
