Kırşehir’de yaşananlar ne yazık ki artık bir istisna değil, sıradan bir hâl aldı. Şehirde hastane var ama hastalar tedavi olamıyor.
Acı olan da bu.
İnsanlar sağlık umuduyla girdikleri hastanelerden çaresizlikle çıkıyor.
Hastaneye giden hastalara söylenen cümle hep aynı:
“Burada müdahale edemiyoruz. Ankara’ya ya da Kayseri’ye yazdık. Karşı hastane kabul ederse sevk edeceğiz.”
Peki kabul etmezse ne olacak?
Hasta bekleyecek…
Acı çekecek…
Belki de zamanla yarıştığı bir hastalıkla baş başa bırakılacak.
Bugün görüştüğüm bir hasta yakınının anlattıkları, bu şehre yakışmayan bir tabloyu gözler önüne serdi.
Kırşehir’de hastane var ama tedavi edecek doktor yok.
Bu söz, yaşananların en net özeti.
Bu yazıyı kaleme almama sebep olan olay ise bizzat yaşayan bir dostum anlattı.
“Babam rahatsızlandı. Öksürdüğünde ağzından kan geliyordu.
Acil servise götürdük.
Oradaki doktorlar ilk müdahaleyi yaptı.
Ardından göğüs hastalıkları doktoru baktı, filmler çekildi.
Yapılan tetkiklerin sonucunda kanama olduğu ve ameliyat gerektiği söylendi.”
Ancak cümlenin devamı her şeyi özetliyordu:
“Ameliyat gerekiyor ama biz burada müdahale edemiyoruz.”
Sonrasında yine aynı cümleler:
“Ankara’ya ve Kayseri’ye yazdık. Hastane kabul ederse sevk edeceğiz.”
Bir evlat olarak çaresiz kaldım. Beklemek mi gerekiyordu?
Kabul yazısı gelene kadar babamın durumunun ağırlaşmasını mı izlemeliydik?
İşte tam bu noktada insanın aklına şu soru geliyor: Sağlık sistemi, tanı koyup kenara çekilmek için mi var?
Çaresizlik içinde birilerini aradım. CHP Kırşehir Milletvekili Metin İlhan Bey’i arayıp durumu anlattım.
Sağ olsun, ilgilendi.
Ankara’da bir hastanede yatışını ve ameliyatını yapacak doktoru ayarladı.
Onun girişimiyle sevk işlemi gerçekleştirildi babam Ankara’ya sevk edildi.
Buradan kendisine teşekkür ediyorum.
Ancak asıl mesele tam da burada başlıyor.
Her Kırşehirli vatandaşın bir milletvekiline ulaşma imkânı var mı? Her hasta yakını “birilerini arayıp” çözüm bulabilir mi?
Kırşehir’de yaşayan binlerce insan, tedavi için Ankara’ya ya da Kayseri’ye gitmek zorunda kalıyor. O hâlde vatandaşın sorduğu soru son derece haklı değil mi?
“Madem tedavi için başka şehirlere gideceğiz, o zaman Kırşehir’e ikinci hastane neden yapıldı?”
Bir hastaneyi bina olarak yapmak yetmiyor. İçini doktorla, uzmanla, ekipmanla doldurmadıktan sonra o bina sadece beton yığınıdır. Doktoru olmayan, ameliyat yapamayan, hastasını sevk etmekten başka çözüm üretemeyen bir hastane ne işe yarar?
Sağlık, ertelenebilecek bir mesele değildir. “Kabul gelirse” denilecek bir konu hiç değildir.
İnsan hayatı yazışmalara, sevk sıralarına, telefon trafiğine sığdırılamaz.
Kırşehir bunu hak etmiyor.
Kırşehirli vatandaş, hasta olduğunda başka şehirlere muhtaç bırakılmayı hak etmiyor.
Yetkililer artık bu feryadı duymalı ve bu şehri tedavi için terk etmek zorunda kalan insanların sesine kulak vermelidir.
Çünkü Kırşehir’de hastane var…
Ama tedavi yok.