Kırşehir’in tarihsel süreçteki nüfus gelişimi ve idari yapısındaki değişimler, geçmiş veriler incelendiğinde oldukça dikkat çekici sonuçlar ortaya koyuyor. Genç Türkiye Cumhuriyeti’nin nüfus politikasını belirlemek adına 20 Ekim 1935 yılında gerçekleştirilen ve büyük bir titizlikle yürütülen ikinci genel nüfus sayımı verileri, Kırşehir’in o dönem İç Anadolu Bölgesi'ndeki ağırlığını net bir şekilde belgeliyor.
16 Milyonluk Türkiye’de Güçlü Bir Kırşehir
Tarihi kayıtlara göre, Mustafa Kemal Atatürk’ün sağlığında yapılan bu son nüfus sayımında, Türkiye’nin toplam nüfusu 16 milyon 158 bin 118 kişi olarak tespit edilmişti. Henüz sanayileşmenin yeni başladığı ve nüfusun büyük çoğunluğunun kırsalda yaşadığı o yıllarda Kırşehir’in toplam nüfusu ise 145.000 olarak kayıtlara geçti. Bu rakam, Kırşehir’in o dönemki Türkiye genel nüfusu içindeki oranının ve bölgesel hinterlandının ne kadar geniş olduğunu gösteriyor.
İlçe ve Köy Nüfusu Yoğunluktaydı
1935 yılı verilerinin detaylarına bakıldığında, Kırşehir’in o dönemki idari sınırlarının günümüzden daha farklı olduğu ve geniş bir coğrafyaya yayıldığı görülüyor. Tarım ve hayvancılığın temel geçim kaynağı olduğu bu dönemde, 145 binlik nüfusun büyük bir kısmı köylerde ve tarımsal üretime elverişli ilçelerde (Kaman, Mucur, Avanos, Çiçekdağı ve Hacıbektaş hatlarında) ikamet ediyordu. Şehir merkezi ise ahilik kültürünün ticari canlılığını koruyan butik bir Anadolu kenti görünümündeydi.
Nüfusun Tarihsel Önemi
Tarihçiler ve sosyologlar, 1935 yılındaki 145 binlik nüfusun, o dönemin şartlarına göre oldukça büyük bir nüfus potansiyeli anlamına geldiğini belirtiyor. Daha sonraki yıllarda, özellikle 1954 yılında Kırşehir’in ilçe yapılması süreci ve ardından gelişen göç dalgaları kentin nüfus grafiğini derinden etkilemiş olsa da, 1935 sayımı bozkırın bu köklü şehrinin Cumhuriyetin kuruluş felsefesinde ve demografik yapısındaki köklü yerini bir kez daha kanıtlıyor.
