Yuh Baba adında kalp gözü açık bir kunduracı vardı. Dükkânı da yola yakındı. Geçen mevtâların bazılarına "Yuh olsun sana, yuh "derdi. Bir de aynı kasaba da yaşayan, aşırı derece zengin, tefeci, mazlumları inciten zâlim biri ve dört evladı aynı belde de yaşıyordu. Dünya kimseye devamlı değil . Asıl vatana giden bir köprü. Vakti gelince bu zâlim, Dünyasını değiştirdi. Yuh Babanın önünden geçerken "Yuh olsun sana, yuh dedi ".Bunu duyan dört evlâdın onuru kırıldı. "Tabutu indirelim. Şuna iyi bir dayak atalım "fikrinden vazgeçip, "Bu kunduracı da ölünce biz de yuh çeker, hıncımızı alırız "diye karar verdiler. Vakit gelip Yuh Baba da Dünyasını değiştirince, dört kardeş yolun kenarına dizilip "Yuh olsun sana, Yuh Baba"diye bağırınca Yuh Baba tabuttan başını kaldırıp"Ulan ben de babanız gibi ölmüşsem bana da yuh olsun "dedi.
Selâmlar.