Gücün sesi daha gür çıkıyor.
Hızlı olanın kazandığı, güçlü olanın haklı sayıldığı bir dünyanın içinde yaşıyoruz.
Kalıcı olanın güç değil, vicdan olduğunu, hız değil, istikamet olduğunu bilmektir.
Bu yüzden hayatımızın merkezine gücü değil vicdanı koymalıyız.
Hızlı olmayı değil, doğru yönde ilerlemeyi önemsemeliyiz. Kazanmanın hırsına kapılmak yerine, bize emanet edilen değerleri korumayı esas almalıyız.
İnsanı insan yapan şey sahip olduğu makamlar ya da kazandığı paralar değil, hangi değerlerle yaşadığıdır.
İnsanları makamlarıyla değil ahlaklarıyla değerlendirmeliyiz.
Gürültülü sözler çoğu zaman dikkat çeker, fakat gerçek sözler bedel isteyen sözlerdir.
Hakikat çoğu zaman sessizdir ama ağırlığı en yüksek seslerden daha fazladır.
Adaletin bir tercih değil hakikat olduğu bir dünyaya inanmalıyız.
Merhametin zayıflık değil, insanın en büyük şerefi olduğunu unutmamalıyız.
Merhamet eden insan küçülmez, aksine insanlığın en yüce tarafını ortaya koyar.
Dostluğu menfaatin üstünde tutmak, sadakati konfordan daha değerli görmek zorundayız.
Doğru olanı savunmak insanı kalabalıklar içinde yalnız bırakabilir.
İnsan, hakikatin yanında yalnız kalmayı göze alamıyorsa kalabalıkların içinde kaybolmaya mahkûmdur.