Toplum içine çıkıldığında her çeşit insanla karşılaşıyoruz. Herkes aynı olmayacak zaten, aynı olsa imtihan sırrına ters. Kimisi beyaz, kimisi siyah, kimisi melez. Ama ortak değer insan olmak. İnsan olmanın şiarıda bu dünyaya gelen mahlukatın, yaratılmışın en üstünü olması. Hayvandan, böcekten taştan farkı; Akıl, duygu, kalp, his vb. duygulara sahip olması. Bu duygular ki! O'nu Alayı illiyyin denen yerle Esfeli safilin denen yer arasında muhafaza edilmesine sebep olmakta. Aşağıların aşağısı ile, yükseklerin yükseği olan Huzura kadar olan noktada imtihana tabi tutulmasıdır. Allah diyor, peygamber diyor, emredileni yapmaya gelince dinde zorlama yok diyor. Nefis işte kolaya, rahata ve hazıra tabi oluyor. Sırda burada devreye giriyor.
OKU
Oku! Allah’ın izniyle.
Oku! Peygamber hürmetine.
Oku! Sünneti Seniyye.
Oku! Yaradan adına.
Oku! Kainatı.
Oku! Gökyüzünü.
Oku! Yeryüzünü.
Oku! Yaradan adına.
Oku! Onsekizbin alemi.
Oku! İnsanı, kendini...
Oku! Akıl, kalp, ruhu.
Oku! Yaradan adına.
0ku! Et ve kemikten yaratılmış insanı..
Oku! Ruh giydirilmiş insanı...
Oku! Maddeden manaya geçen insanı...
Oku! Yaradan adına.