Sonbahar hep biraz hüzündür…
Yazın sonu, kışın habercisidir.
Sararan yapraklarla birlikte insanın içine ayrılık duygusu çöker.
Hele ki görev yaptığınız şehirde güzel dostluklar biriktirmişseniz, sonbahar sizin için biraz da veda demektir.
Kırşehir’de bugünlerde böyle bir hüznü yaşıyoruz.
DSİ Musa Müdürümle başlayan, TSE Yılmaz Müdürümle devam eden, Şeker Müdürüm Yavuz beyin ayrılığıyla hüzünlendiğimiz dostluklarımızın arasına Mikail Müdürümün tayini de eklendi.
Her ayrılık bir iz bırakıyor.
Çünkü biz Kırşehir’de sadece aynı kurumlarda görev yapan insanlar olmadık.
Dost olduk.
Bunda Kırşehir’in ruhunun büyük payı var.
Burası Ahi Şehri'dir.
Erenlerin yurdu, gönül insanlarının şehridir.
Ahilik bu toprağın sadece tarihi değil, aynı zamanda insanına bıraktığı büyük bir mirastır.
Zafer Çam olarak bu mirası yaşatmak için kurum müdürlerimizle bir araya geldik.
Yeni göreve başlayan arkadaşlarımızı Ahi sofrasında ağırladık, Ahilik çorbasını birlikte içtik.
Aynı sofrada oturduk, Kırşehir’in sorunlarını ve çözüm yollarını konuştuk.
Ahinin mayasıyla yoğrulduk.
“Bir olalım, iri olalım, diri olalım” dedik.
Kimi zaman kurum odalarında, kimi zaman Kırşehir’in kırlığında ve dağlarında bir araya geldik.
Alıç topladık, doğayı paylaştık, sohbet ettik.
Taziyelerde Kırşehir halkının yanında oldular, düğünlerinde sevinçlerine ortak oldular.
Çünkü bizim dostluklar sadece makamda değildi.
Şehrimize gelen kurum müdürleriyle gönül bağı kurmaktı.
Elbette birliktelikten rahatsız olanlar, haset edenler de oldu.
Ama insanın mayası zor zamanda belli olur.
Biz hasedi değil, dostluğu seçtik.
Biz ayrılığı değil, birlikteliği büyütmeye çalıştık.
Bugün değerli dostlarımız birer birer Kırşehir’den ayrılıyor.
Yeni gelenlere “Aman uzak durun” diyenler de olabilir.
Bırakalım onlar kendi hesaplarını yapsın.
Bizim hesabımız belli: Biz gelenin de gidenin de Ahi sofrasıyız.
Çünkü dostluk makamla kurulmaz ki makamla bitsin.
Şehirler değişebilir, görevler değişebilir, yollar ayrılabilir.
Ama gönül bağı değişmez.
Kırşehir’den ayrılan her dostumuzun gönlünde bu şehrin bir hatırası kalacaktır.
Bir Ahi sofrası, bir dost sohbeti, bir çay, bir alıç ağacı…
Bazı şehirlerden ayrılırsınız ama bazı şehirler sizden ayrılmaz.
Kırşehir de insanın gönlünden ayrılmayan şehirlerdendir.
Değerli dostlarımıza buradan bir kez daha selam olsun.
Yolunuz açık, gönlünüz ferah olsun.
Allah’ın izniyle birlikteliğimiz sadece Kırşehir’de değil, her yerde ve her zaman devam edecek.
Ve dostluklar, tıpkı bahar gibi, yeniden filizlenir.
Kırşehir’den ayrılan tüm değerli müdürlerimize ve dostlarımıza selam olsun.
Yollarınız açık, gönlünüz ferah olsun.
Kırşehir’in güzel insanlarının sevgisi ve duası sizinle olsun.
Biz burada olmaya devam edeceğiz.
Ahi sofrasını kurmaya…
Dostluğu yaşatmaya…
Birlik olmaya…
Ve Kırşehir için omuz omuza vermeye…
Çünkü biz biliyoruz ki:
Birlikte güç var.
Birlikte bereket var.
Birlikte Kırşehir var.
Ve en önemlisi;
Dostluk var.
Sonbahar ayrılık mevsimi olabilir.
Ama bizim için dostlukların bittiği mevsim değildir.
Çünkü gönül bağına tayin çıkmaz.